2
Insignia Club Polska
Największe forum miłośników opla insignii
49
Insignia Club Polska
Największe forum miłośników opla insignii
3
Insignia Club Polska
Największe forum miłośników opla insignii

Tradycje budowy samochodów elektrycznych Opel

Opel Elektro GT

 

  • E-pionierzy: przodkowie Opla Corsa-e i hybrydy plug-in Grandland X.
  • Od 1968r.: ponad pięć dekad badań nad elektrycznymi układami napędowymi
  • Znacznie wyprzedzający swój czas: Opel Ampera
  • Floty testowe HydroGen: napęd z wodorowych ogniw paliwowych ma duży potencjał na przyszłość
  • Opel staje się elektryczny: wszystkie modele zelektryfikowane do 2024 r

Rüsselsheim. Dzięki nowej Corsie-e i Grandland X plug-in hybrid, najnowsze elektryczne samochody Opla wyjeżdżają na drogi. Całkowicie elektryczny Opel Vivaro i zelektryfikowany następca Mokki X pojawią się jeszcze w tym roku, zaś Opel Combo-e, Opel Zafira-e Life i następca Astry dołączą do zespołu w 2021 roku. Wszystkie modele samochodów osobowych i lekkich samochodów dostawczych będą dostępne jako elektryczne do 2024 roku. Opel przechodzi na rynek elektryczny i może pochwalić się długą tradycją testowania i produkcji pojazdów. Opel prowadzi badania i prace rozwojowe w dziedzinie napędu elektrycznego od ponad pięciu dekad. To sprawia, że producent samochodów w Rüsselsheim jest jednym z e-pionierów w branży.

Już w 1968r. Kadett B Stir-Lec I wykorzystano zasadę „przedłużenia zasięgu”, którą później wykorzystano przy produkcji Opla Ampery. Koncept car Stir-Lec był zasilany 14 akumulatorami ołowiowo-kwasowymi, a energia elektryczna niezbędna do ciągłego doładowywania akumulatorów  była wytwarzana przez zamontowany z tyłu silnik spalinowy Stirlinga.

 

Zaledwie trzy lata później Georg von Opel, wnuk założyciela firmy, pobił sześć rekordów świata pojazdów elektrycznych za kierownicą Opla Electro GT napędzanego dwoma sprzężonymi silnikami elektrycznymi o mocy 88 kW / 120 KM. Energia była dostarczana przez 590 kilogramowy akumulator niklowo-kadmowy i przy stałej prędkości 100 km/h samochód miał zasięg 44 kilometrów.

 

Impuls elektryczny: Opel Impuls i Opel Twin

Badania zrobiły krok naprzód w latach 1990-97 dzięki programowi Opel Impuls. Impuls I był pojazdem na bazie Kadetta, napędzanym silnikiem elektrycznym prądu stałego o mocy 16 kW, wykorzystującym ogniwa akumulatorowe niklowo-kadmowe z ciekłym elektrolitem. Miał zasięg około 80 km i prędkość maksymalną 100 km/h. Rok później pojawił się Impuls II, oparty na Astrze. Wykorzystał 32 akumulatory ołowiowo-kwasowe do zasilania dwóch trójfazowych silników asynchronicznych o łącznej mocy około 45 kW / 61 KM. W latach 1993-1997 Opel przeprowadził pierwszy program testów pojazdów elektrycznych na dużą skalę za pomocą Impuls III. Na niemieckiej wyspie Rugia przetestowano flotę dziesięciu samochodów Impuls III na trasach o łącznej długości ponad 300 000 km. Pięć pojazdów wyposażono w akumulatory niklowo-kadmowe (45 kW / 61 KM), a pozostałe pięć stosowało wysokoenergetyczne akumulatory sodowo-niklowo-chlorkowe (42 kW / 57 KM). Wszystkie dziesięć pojazdów Impuls III było wyposażonych w trójfazowy silnik asynchroniczny.

Tymczasem w 1992 roku ukazał się szeroko znany samochód koncepcyjny Opel Twin. Trzy cylindrowy, 0,8-litrowy silnik benzynowy o mocy 25 kW / 34 KM był przeznaczony do jazdy po autostradzie, a jednostka elektryczna z dwoma silnikami o mocy 10 kW / 14 KM wchodziła do gry w mieście i na krótkich dystansach. Kierowca Opla Twin miał środkową pozycję do przodu, z trzema siedzeniami pasażera z tyłu. W 1995 roku Opel wprowadził elektromobilność do segmentu pojazdów użytkowych dzięki vanowi koncepcyjnemu Combo Plus, który zawierał dwa wysokoenergetyczne akumulatory sodowo-chlorkowo-niklowe pracujące w połączeniu z trójfazowym silnikiem asynchronicznym o mocy 45 kW.

 

Ogniwa zasilające w codziennych testach: bezemisyjne zestawy HydroGen

 

W 2000 roku rozwój technologii ogniw zasilających Opla wyszedł na ulice wraz z modelem Zafira HydroGen1. Ogniwo wodorowe zasilało prądem trójfazowy silnik asynchroniczny o mocy 55 kW / 75 KM i momencie obrotowym 251 Nm. Impulsowe pobory mocy buforowała bateria akumulatorów. W 2001 roku przekazano flotę 20 pojazdów HydroGen3 na testy klientom. Moc została zwiększona do 60 kW / 82 KM, co dawało maksymalną prędkość 160 km/h. W 2004 roku w maratonie ogniw elektrycznych dwa pojazdy HydroGen3 pokonały prawie 10 000 km w całej Europie, od Hammerfest w Norwegii po Lizbonę w Portugalii. Za kierownicą HydroGen3, kierowca wyścigowy Opla DTM Heinz-Harald Frentzen wygrał także w 2005 roku Rajd Monte Carlo 2005 dla samochodów z alternatywnym napędem.

Czwarta generacja pojazdów napędzanych ogniwami paliwowymi HydroGen4 jest również całkowicie bezemisyjna, wydobywa się tylko para wodna. Stos ogniw paliwowych składający się z 440 ogniw połączonych szeregowo, w których wodór reaguje z tlenem z powietrza, tworzy napęd przyjazny środowisku. Nie ma spalania, ale jest reakcja elektrochemiczna, która wytwarza elektryczność. W ten sposób możliwa osiągnięto moc ciągłą  73 kW / 100 KM, a maksymalna 94 kW / 128 KM. Począwszy od 2008 roku flota pojazdów HydroGen4 prezentowała  swoją przydatność do codziennego użytku w projekcie sponsorowanym przez Federalne Ministerstwo Transportu – Partnerstwo Czystej Energii (CEP) – w Berlinie, a później także w Hamburgu, Badenii-Wirtembergii, Nadrenia Północna-Westfalia i Hesja.

Mistrzowie zasięgu: Opel Ampera z przedłużaczem zasięgu i Opel Ampera-e

 

Jednocześnie Opel kontynuował również rozwój pojazdów napędzanych akumulatorami elektrycznymi i na IAA 2007 we Frankfurcie  zaprezentował innowacyjną Flextreme Concept, w której zastosowano napęd elektryczny o zwiększonym zasięgu Voltec. Flextreme Concept GT/E, zaprezentowana podczas Salonu Samochodowego w Genewie w 2010 roku, ilustrowała w jaki sposób tę koncepcję napędu można również zintegrować z samochodem średniej wielkości.

 

Napęd elektryczny wszedł do seryjnej produkcji w 2011 roku w Oplu Ampera, pierwszym 4-osobowym samochodzie elektrycznym, w pełni przystosowanym do codziennego użytku i podróży. Energię potrzebną do pokonania odległości 40 do 80 kilometrów (w zależności od warunków jazdy) dostarczał akumulator litowo-jonowy 16 kWh, który zasilał silnik elektryczny 111 kW / 150 KM. Ilekroć poziom naładowania akumulatora spadał do określonego minimum, silnik benzynowy o mocy 63 kW / 86 KM włączał się automatycznie i napędzał generator do zasilania silnika elektrycznego. Ten rodzaj ciągłego doładowania energią zapewniał beztroską jazdę – bez stacji ładującej i z zasięgiem kilkuset kilometrów. Ampera wyprzedziła swoje czasy i została nagrodzona tytułem „Europejskiego Samochodu Roku 2012”.

 

Opel Ampera-e pojawił się na przełomie 2016 i 2017 roku. Dzięki najlepszemu w segmencie czysto elektrycznych zasięgowi 423 kilometrów (WLTP), Ampera-e zadebiutowała jako prawdziwy mistrz zasięgu na Paris Motor Show. Ponieważ akumulatory zamontowano wyjątkowo płasko w konstrukcji podpodłogowej, oferowała miejsce dla pięciu pasażerów i bagażnik o pojemności pełnowymiarowego pięciodrzwiowego modelu kompaktowego (381 litrów). Ampera-e pokazała w jaki sposób mobilność elektryczna i przyjemność z jazdy mogą tworzyć całość, ponieważ maksymalny moment obrotowy 360 Nm zapewniał imponujące wartości przyspieszenia i elastyczności. Moc silnika elektrycznego wynosiła 150 kW / 204 KM. Ten kompaktowy samochód przyspieszał od zera do 50 km/h w 3,2 sekundy, a przy wyprzedzaniu prędkość od 80 do 120 km/h uzyskiwał zaledwie w 4,5 sekundy.

 

Było to na tyle przekonującą koncepcją, że jesienią 2017 roku Opel Ampera-e otrzymał znaną na całym świecie „Złotą Kierownicę” w klasie małych i kompaktowych samochodów. Jury AUTOBEST także głosowało na Ampera-e w ECOBEST 2016. Dealerzy Opla nadal mają kilka sztuk Ampera-e, ale ich miejsce w salonie wkrótce obejmie nowa Corsa-e, która już wygrała konkurs AUTOBEST „Best Buy Car of Europe ”.

 

źródło: Grupa PSA

2 Responses

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *